Luister naar de diensten

Diensten

  1. 27-10 10:00 DK ds A. van Nierop (Beverwijk)
  2. 03-11 10:00 MK pastor F. van der Louw
  3. 06-11 19:30 DK Dankdag, ds M. Visser
  4. 10-11 10:00 MK ds M. Visser, avondmaal
  5. 17-11 10:00 MK ds D. van Arkel (Castricum)

Kerkradio

U bent hier: Home - Onze kerk - Nieuws

Als we er mogen zijn

Marco Visser

 

Onlangs las ik dat de Wereldgezondheidsorganisatie verwacht dat depressie in het jaar 2020 een van de belangrijkste ‘volksziekten’ in de westerse wereld zal zijn. Nu is depressie een zeer complexe ziekte, die allerlei verschillende vormen kent – altijd enorm zwaar om te dragen – en die tal van verschillende fysieke en psychische oorzaken kan hebben. Maar de voorspelling van de WHO zette me aan het denken: wat is er met onze tijd aan de hand, dat dit zo vaak voorkomt, dat mensen het zo moeilijk hebben? Misschien heeft het er wel mee te maken dat onze tijd ons zegt dat we pas echt meetellen als we zus-en-zo presteren. En tel daarbij op dat we meer dan ooit in een beeld- en reclamecultuur leven, waarin zich voortdurend het plaatje aan ons (en in ons) opdringt: dit is de succesvolle mens! Zo glanzend moet je zijn! En ben jij nog niet zo, doe dan harder je best! Dat zou het kunnen zijn: dat er zo steeds meer druk op onze schouders en op onze zielen komt te liggen. In een indrukwekkend artikel schreef schrijfster Miek Smilde een tijdje geleden in de Volkskrant: ‘Wij hebben van succes een persoonlijke keuze gemaakt en hebben perfectie tot norm verheven.’ Ik herken die waarneming. En daarmee is er natuurlijk meteen de vraag: Maar hoe moet dat, als je je nu even niet glanzend en succesvol voelt, als je niet voldoet aan dat beeld van die perfecte, stevige, presterende mens? Hoe moet dat als je je rafelig en onaf voelt? Als je rouwt en de pijn gaat niet over? Als je je even niet tegen het leven opgewassen voelt? De vraag is: mag ik er dan wel zijn?

 

Is er nog ruimte voor ons, als we zoeken, twijfelen en het niet meer weten, als we verloren lopen? Ik denk het wel: in de kunst, in de poëzie, in goede literatuur. In vriendschap. En in de Bijbel. Wij lezen in Heemskerk deze weken in het Lukasevangelie en we komen juist die mens voortdurend tegen. Daar ben ik zo blij mee: dat bijbelse bericht waarin Godzijdank ruimte is voor ons in onze worstelingen en met onze rafelranden. Het is er en het wordt gezien. Het komt aan het licht. En dat licht, dat zijn niet de tl-balken van de beoordeling, dat zijn niet de schijnwerpers van dit-en-dat klopt er niet aan jou en jij moet eens hard aan jezelf werken… Nee, de mens verschijnt hier in het genadige licht van de acceptatie.

Zie bijvoorbeeld een Zacheüs in Lukas 19. Oppertollenaar in Jericho, niet geliefd, wel rijk. Maar, zo staat er dan: hij is klein. Een veelzeggend contrast: in al z’n grootheid, met heel zijn status, is hij toch maar klein. En dan – wonderlijk verlangen – wil hij Jezus wel eens zien. Maar zonder gezien te worden! Daarom klimt hij in een boom, een vijgenboom met grote bladeren, om zich te verschuilen. Daar zit hij in zijn boom, de boom van ik-met-mijn-rafelranden, de boom van de schaamte. Mag ik er zijn?

En precies daar en precies zo wordt hij door Jezus gezien. En uit zijn boom gehaald. Waarom? Nergens om. Zonder reden. Is gewoon zo. ‘Vandaag moet ik in jouw huis verblijven!’ Dat is wat Jezus zegt en dat is alles. Hij wil met hem te maken hebben, hij komt zijn leven binnen. En dat is niet Zacheüs’ opgepoetste of bekeerde leven, niet zijn glansrijke prestatie-leven. Maar dat is Zacheüs’ leven, gewoon zoals het is. Met alles erop en eraan. Dat leven is gezien, aanvaard, omarmd. Ja, en dat verandert de zaak. Maar dat komt later.

 

Miek Smilde schrijft in haar artikel: ‘Laten we elkaar niet zo de maat nemen. Laten we elkaar niet steeds langs de ladder van het maatschappelijk succes leggen. Zeg eens eerlijk tegen elkaar als het niet goed gaat. Omarm eens iemand als hij geen target heeft gehaald, of anderszins heeft verloren. Ik ben ervan overtuigd dat het kan helpen als we vaker tegen elkaar zouden zeggen dat het ‘goed genoeg’ is in plaats van elkaar uit te schelden op Twitter. Als we elkaar niet als concurrenten zien, maar als medeburgers. Als we er mogen zijn.’ Dat lijkt me een door en door bijbelse oproep.

  • Contact

    Postadres PKN Heemskerk
    Vrijburglaan 2
    1962 VA Heemskerk
  • In en rondom de kerk

    Trouwen? Dopen? Een Uitvaart?
  • Schrijf je in voor de nieuwsbrief