Luister naar de diensten

Diensten

  1. 17-11 10:00 MK ds D. van Arkel (Castricum)
  2. 24-11 10:00 MK Laatste zondag kerkelijk jaar, ds M. Visser, pastor F. van der Louw en P. Hartog
  3. 01-12 10:00 MK ds M. Visser, 1e advent
  4. 08-12 10:00 MK ds M. Visser, 2e advent
  5. 15-12 10:00 MK ds M. Visser, 3e advent

Kerkradio

U bent hier: Home - Onze kerk - Nieuws

Op zoek naar de bron

Een wonderlijke, enigszins vergeten episode in het eerste bijbelboek Genesis. Het verhaal gaat dat er hongersnood is in het land. Het beloofde land is kennelijk geen idylle, het is als het leven zelf: dor en droog bij tijd en wijle. Aartsvader Isaak reist rond met zijn mensen, maar er is geen water te vinden. Of liever gezegd, ze kunnen er niet bij. Er waren waterputten, gegraven door Isaaks vader Abraham, maar die zijn volgegooid met gruis – zo wordt het verteld –, ze zijn ontoegankelijk.

Hongersnood. Droogte. En de bronnen zijn verstopt. Terwijl ik dat lees, gaan mijn gedachten naar onze tijd, onze eigen samenleving. Wij hebben geen last van honger, wij leven juist in overvloed. We hebben alles. Om niet te zeggen, we hebben veel teveel van alles, de schappen puilen uit. Maar zijn wij daarmee eigenlijk wel zo gezegend? Mensen hebben alles, maar ervaren toch tekort. De een na de ander raakt burn-out, opgebrand, om maar iets te noemen van de geestelijke nood in onze tijd. Als mensen iets tekort komen, dan is het maar al te vaak: kracht, energie, inspiratie. En de bronnen zitten verstopt. Bij nader inzien een enorm sterke beeldspraak.

Als mensen vastlopen, dan heeft dat natuurlijk allerlei verschillende oorzaken. Je kunt er niet gemakkelijk over praten, en al helemaal geen oordeel over vellen. Maar zou dit misschien ook een aspect kunnen zijn: dat mensen hun bron kwijt zijn? Dat mensen op de een of andere manier geen toegang meer vinden tot wat het leven diepgang en zin geeft. We rennen maar door, geregeerd door de agenda. Ik herken het zelf ook: het is zo veel, je wilt alles doen en alles beleven. Voor je het weet, ren je aan je bron voorbij. En wat is dat dan nu eigenlijk? Waar is de put waar ik echte inspiratie uit kan opdiepen, waar leef ik van? Die vragen – daar is geen enkelvoudig, eenduidig antwoord op. Ieder moet z’n eigen schep in de grond steken.

Dat is wat Isaak doet. Hij graaft de putten weer uit. Hij gaat op zoek. Dat zouden meer mensen moeten doen. En, zou dat ook de kerk kunnen zijn? Neem nu bijvoorbeeld dat moment op zondagochtend. De kerkdienst, waarvan zovelen zeggen: ouderwets, hopeloos uit de tijd. Zal best kloppen. Wie gaat er nog op zondagochtend z’n huis uit om een lied te gaan zingen, een gebed mee te bidden, een oud verhaal te horen? Maar zou het niet dit kunnen zijn: zoeken en graven, tot het gaat stromen, tot er weer iets van toekomst opborrelt. Wat is dat eigenlijk waardevol. Wat is het góed dat er, midden in die doordraaiende, dolgedraaide wereld van ons, een plek is waar mensen samenkomen rond een verhaal dat al eeuwen lang meegaat en dat iedere keer weer oplicht als nieuw. Een plek waar mensen stilstaan bij een verhaal waarin je ontdekt wat ook al weer echt menszijn is. Bron waaruit je vertrouwen, hoop en liefde kunt putten.

Isaak graaft en zoekt en vindt. Het is nog wel een heel gedoe! Genesis 26, lees maar na. Maar dan. De put die hij uiteindelijk vindt, de bron waaruit voor hem en de zijnen levend, stromend water opspringt – hij noemt die: Rehobot. Dat betekent Ruimte. Want, zegt Isaak, ‘de ENE heeft ons ruimte gemaakt.’

 

Marco Visser

  • Contact

    Postadres PKN Heemskerk
    Vrijburglaan 2
    1962 VA Heemskerk
  • In en rondom de kerk

    Trouwen? Dopen? Een Uitvaart?
  • Schrijf je in voor de nieuwsbrief