Luister naar de diensten

Wandelen

U bent hier: Home - Wandelen

Onzeker bestaan, vertrouwend leven

Het is een onzekere tijd. Met weer nieuwe maatregelen en nieuwe belemmeringen. Wat kan er wel
en wat niet? Krijgen wij het onder controle? Grote vragen, die misschien wel angst oproepen: hoe zal de toekomst zijn? Inmiddels voelen velen de moed ook een beetje in de schoenen zakken.
Aanvankelijk hadden we energie en plannen genoeg, maar het zou wel eens kunnen dat nu de
verzuchting van de Psalmen meer en meer herkenbaar wordt: Hoe lang nog… Temidden van dat alles blijven wij als kerk toch de plaats waar wij geloof, hoop en liefde oefenen. Woorden om steeds weer te ontdekken. Laten wij vooral elkaar niet uit het oog verliezen. Als het bezoekwerk van onze gemeente iets kan betekenen, of als onze diaconie ergens kan inspringen, laat het graag weten. Intussen gaan wij van dag tot dag en proberen wij in vertrouwen te leven. Ook dat is niet
vanzelfsprekend, je haalt het niet gemakkelijk uit jezelf, het moet je ergens aangezegd worden. Zoals de leerlingen van Jezus in een bootje van niks over de zee varen, en de wind is hun tegen en ze zwoegen en tobben en het gaat niet… totdat hij zelf naar ze toekomt. Wandelend over de zee, zo vertelt het verhaal, wat misschien wel zoiets betekent als: hij komt daarin nabij en staat erboven. De chaoswateren, de angst, hij kan het aan. En zegt: Vrees niet, houd moed.


Tot zondag

Ook wij stellen het aantal mensen dat in de kerkdienst aanwezig kan zijn, naar beneden bij: voorlopig komen wij met hooguit 30 mensen bij elkaar. Helaas, maar natuurlijk volgen wij de aanwijzingen van de overheid en de landelijke kerk. Als u erbij wilt zijn, meldt u zich aan via de inmiddels bekende knoppen op onze website. Al is het dan met kleine groepen tegelijk: goed elkaar te zien. En goed om te weten dat we online met velen verbonden kunnen zijn.


Uitzending


Wij horen van verschillende kanten dat de uitzending van de dienst met beeld via YouTube erg op
prijs gesteld wordt. De kerkenraad is aan het uitzoeken of het mogelijk is dit weer wekelijks te verzorgen. Intussen zijn wij wel heel benieuwd naar uw ervaringen: hoe beleeft u deze uitzendingen? Hebt u tips? Of ook: wat maakt dat u er wellicht geen gebruik van maakt? Het helpt ons verder als u ons dat wilt laten weten.

 

Ideeën?

Zo zoeken wij naar nieuwe wegen. Het zou kunnen dat wij bepaalde dingen in ons kerkzijn moeten
loslaten. Voorlopig of helemaal? Dat kan best pijnlijk zijn, maar misschien ligt er ook een kans in
verscholen. Namelijk als wij ontdekken dat er ook weer nieuwe deuren opengaan en nieuwe
manieren gevonden worden. Maar dat kan niet door een paar mensen voor iedereen uitgedacht
worden, dat moeten wij samen doen. Hoe kunnen wij als kerkgemeente doen ‘waartoe wij op aard
zijn’? Dat begint bij de vraag: waar hebt u behoefte aan, wat zou jou goed doen in deze tijd? Laat het weten, deel de ideeën. Vertel het een kerkenraadslid, stuur een email, of een kaartje naar
Vrijburglaan 2, 1962 VA Heemskerk.

 

Gemeente gaat wandelen

Een idee is al in voorbereiding: wij gaan wandelen. Buiten, waar veel mensen zich prettiger en
veiliger voelen. Het idee is dat wij eens per maand op pad gaan. Ongeveer een uur. We houden 1,5m. afstand en zijn in gesprek. Of juist niet en dan proeven we de stilte. Misschien staan we ergens een moment stil. Of we belanden toevallig bij de Kruisberg en nemen we het er even van met een kop koffie. Als je geïnteresseerd bent, laat het graag weten aan ds Marco Visser. Vermeld daarbij of je vooral in het weekend zou willen, of dat je ook door de week kunt.

 

#500kinderen

Op 29 september luidden wij de klokken van de Dorpskerk, samen met vele andere kerken in het
hele land, op initiatief van de landelijke kerk. 8 Minuten en 20 seconden, dat is 500 tellen, om de
petitie #500kinderen te ondersteunen, die op die dag in Den Haag aangeboden werd. Een oproep
aan de overheid om 500 kinderen uit Griekse vluchtelingenkampen in Nederland een toekomst te
bieden. Bekijk het filmpje op de homepage.

 

*


Herfst is de tijd van vermoeden, niet van weten.
Van tasten, niet van grijpen. Van eerst met mijn duim
het waas wegvagen van een purperen pruim
en van voelen en van dàn pas eten.


Herfst is rustig doende, niet als zomer doende was,
met dat druk ondernemen, proclameren en oprichten
en met uitbreiden en met weer iets anders stichten.
Herfst vertraagt een ogenblik de pas.


Een krekel zit nog vol te houden in het gras.
en op de grintweg snort een laatste bij.
Wat vorig jaar nog komen moest, is nu voorbij.
Maar de geest is vrij.


Om te berekenen en te weerleggen en te ijken.
En om te rangschikken en te bevragen, te beschouwen en te kijken.
Herman De Coninck


*


Alle lezers een goede herfsttijd gewenst. Vrede en alle goeds,


Esther Seijmonsbergen en Jannie de Vries, voorzitters
Fred van der Louw en Marco Visser, pastores